Pies ciągle szczeka…

pies szczekaJedno szczeknięcie lub dwa, stanowiące ostrzeżenie lub zaproszenie do zabawy, nie stanowi problemu. Ale co zrobić, gdy twój pies ciągle ujada? Ten hałas jest denerwujący i może być przyczyną konfliktu z sąsiadami.

Jeśli mówisz do psa podekscytowanym głosem, nie dziw się, że zaczyna ujadać. W ten sposób przekazujesz mu swoje skrajne emocje. Powtarzając „Co to?”, gdy usłyszysz jakiś obcy dźwięk, zachęcasz swojego pupila do szczekania. Twój głos powinien być zawsze spokojny i stanowczy.

szczekanieKiedy pies szczeka, ignoruj go. Nie mów do niego, nie patrz w jego kierunku, unikaj wszelkiego kontaktu fizycznego z nim, nawet jeśli chcesz go skarcić. Każdy taki gest zwierzę może potraktować jako nagrodę. Trudno nie zwracać uwagi na ujadającego psa, kiedy np. przeszkadza w rozmowie. Ale trzeba być konsekwentnym. Kiedy Twój pupil zorientuje się, że szczekaniem nie przyciągnie Twojej uwagi, uspokoi się. Ale musisz przygotować się na to, że może to nieco potrwać. Kiedy przestanie szczekać, natychmiast daj mu nagrodę. Pies przekona się, że spokój się opłaca, natomiast szczekanie nie. Ujadającemu psu możesz wydać komendę „leżeć” – czworonogom trudno szczekać w pozycji leżącej.

Jeśli pies szczeka podczas Twojej nieobecności, może cierpieć na lęk separacyjny (https://szkoleniepsa.wordpress.com/2012/06/28/pies-nie-chce-zostawac-sam-5/) Dopilnuj, aby nie zostawał sam za często lub na zbyt długo. Powoli przyzwyczajaj go do bycia samym. Gdy wychodzisz z domu, możesz włączyć mu radio. Daj mu zabawkę, którą będzie mógł się zająć.

Reklamy

Kundelek ze schroniska

dog-in-shelterPomysł, by przygarnąć zwierzę ze schroniska jest bardzo dobry i szlachetny, ale pod pewnymi warunkami.

Po pierwsze – wiemy, jak postępować z psem, który jest po przejściach, po drugie – wiemy, czym się kierować, wybierając psa. Pamiętajmy, że czworonogi, które trafiły do schronisk, najczęściej mają za sobą fatalne doświadczenia. Mogą być nieufne w stosunku do ludzi, agresywne wobec innych psów, mogą bać się lub nie lubić dzieci.

W wyborze powinni nam pomóc pracownicy schroniska, którzy znają swoich podopiecznych. Wypytajmy ich dokładnie o zachowanie, zwyczaje i dotychczasowe życie czworonoga (o ile jest ono znane). Przyjrzyjmy się zachowaniu zwierzęcia.

Nie powinniśmy, kierując się litością, wybierać psa, który smutny siedzi w kącie kojca i boi się podejść do kraty. Taki pies może być lękliwy lub agresywny. Wymaga on pomocy bardzo doświadczonych opiekunów.

Bądźmy również ostrożni, ulegając entuzjastycznym piskom i skomleniom tych psów, które rzucają się na siatkę, by nas powitać. Pies zbyt ekscytujący się nie jest psem zrównoważonym. Pod skrzydłami niezbyt doświadczonych opiekunów taki czworonóg będzie dominował, ale może też być oddanym towarzyszem. Jego wychowanie wymaga konsekwencji.

Dziecko i pies. Kupić, nie kupić?

dziecko i piesMamo, kup mi psa! Często to słyszycie? Zaczęliście powoli ulegać namowom i wahacie się, czy nie sprawić dziecku towarzysza zabaw? Warto rozważyć za i przeciw posiadania czworonoga w kontekście… posiadania dziecka.

Za

Przeciw

Dzieci uczą się odpowiedzialności za czworonoga i tego, że mieszkające pod ich dachem stworzenie ma swoje potrzeby i uczucia – inne niż oni. Uczą się także systematyczności. Być może wielkie pragnienie posiadania czworonoga jest tylko chwilowym kaprysem dziecka. To muszą ocenić rodzice. Jeśli to tylko kaprys, wszelkie obowiązki związane z opieką nad zwierzęciem będą musieli przejąć rodzice. Czy jesteście na to gotowi?
Dzieci wychowywane w towarzystwie zwierząt rzadziej chorują i cierpią na alergie (najgorsze dla zdrowia dziecka jest utrzymywanie go w warunkach sterylnych). Przeliczenie się z siłami. Kto wyjdzie z psem na spacer zimą o szóstej rano albo gdy pada deszcz? Dziecko może nie zdawać sobie sprawy z czekających je obowiązków.
Dzieci wychowujące się z psami lub kotami często są bardziej otwarte, zrównoważone i pewniejsze siebie. Łatwiej nawiązują kontakty. Zbytnia ufność w dojrzałość i empatię dziecka, które nie do końca może mieć świadomość tego, na co można sobie pozwolić w stosunku do psa. Dziecko nie może traktować psa jak zabawkę!
Czworonożny towarzysz zabaw stanowi momentami wybawienie dla rodziców. Pozwala im na chwilę wytchnienia (ale pamiętajmy: nigdy nie wolno zostawiać dziecka i psa bez opieki!). Opiekunowie psów rzadko kiedy właściwie odczytują mowę ciała swoich pupili. Zapewne nie dostrzegą też rosnącego w psie napięcia, gdy ten jest źle traktowany przez dziecko. Pies zestresowany może stać się niebezpieczny.
Psy niejednokrotnie pomagały starszym dzieciom i młodzieży przetrwać trudny okres (wychodzenie z nałogu, zerwanie kontaktów z nieodpowiednim towarzystwem itp.). Dzieci potrafią bardzo zżyć się ze swoimi pupilami ze względu na to, że te nie oceniają i kochają bezwarunkowo. Obowiązki, obowiązki, obowiązki – spacery, karmienie, czesanie, sprzątanie sierści, gdy pies linieje, konieczność zmiany planów wakacyjnych lub poszukania dla psa opiekuna, wizyty u weterynarza itd. Nie wszystkim zajmie się dziecko!

Książki o psach za 10 złotych

Jedno z warszawskich wydawnictw zorganizowało wyprzedaż swoich książek. Końcówki nakładów, starsze wydania niektórych publikacji można kupić za 10 złotych. Wśród nich znalazło się kilka wartościowych książek o psach, m.in.:

Pies-300pytan-a.cdr– „Gdy Twój pies choruje” – dobra pozycja pomagająca właścicielowi psa ocenić stan zdrowia pupila,

– „Pies. 300 najważniejszych pytań i odpowiedzi” – zbiór praktycznych wskazówek dotyczących żywienia, pielęgnacji, szkolenia psa.

Wiele innych pozycji poświęconych jest poszczególnym rasom psów i ich specyfice.

Polecam, bo czytałam! A za 10 złotych naprawdę warto.

A książki można znaleźć pod adresem:

http://10zlotych.pl/pol_m_Rosliny-i-zwierzeta_Zwierzeta-189.html

Pies załatwia się w domu

sikajacy piesZwykle, gdy opiekun dostrzega mokrą plamę na dywanie (lub coś więcej) zostawioną przez swojego pupila, wpada w szał. Krzyczenie, karcenie i – co najgorsze – wkładanie pyska w psie odchody nic nie da! Kary wymierzane po czasie mogą przynieść jedynie odwrotny skutek do zamierzonego. Pies nie skojarzy ich ze złym zachowaniem.

Przyczyny problemu

  • Jeśli twojemu pupilowi nie zdarzało się to do tej pory załatwiać w domu, być może jest chory. Nietrzymanie moczu może pojawić się u starszych psów lub po sterylizacji. Może być także skutkiem schorzeń układu moczowego. Gdy podejrzewasz chorobę, koniecznie udaj się z psem do weterynarza. Sprawdź również, czy twój pupil nie pije więcej niż zwykle (to również może być objaw choroby).
  • Zdrowy pies może wytrzymać bez załatwiania się ok. 8 godzin. Być może za rzadko z nim wychodzisz na spacer? Może spacer był za krótki?
  • Pies, załatwiając się w domu, może również znaczyć terytorium. Oznacza to, że próbuje zdobyć dominującą pozycję w stadzie lub jest nadpobudliwy seksualnie. Wówczas warto rozważyć kastrację.
  • „Popuszczanie moczu zdarza się psom podczas nadmiernej ekscytacji (np. gdy witają się z opiekunem). Jest ono również oznaką całkowitego podporządkowania się, zatem psy lękliwe i bardzo uległe mogą okazywać w ten sposób swoją niską hierarchię.

Jak sobie radzić z problemem, gdy pies jest zdrowy?

  • Przede wszystkim pamiętaj o częstych i regularnych spacerach. Większość pracujących opiekunów zostawia swojego podopiecznego na co najmniej osiem godzin samego w domu. Z wielu powodów nie jest to dobra sytuacja, choć pies powinien wytrzymywać ten okres bez załatwiania się. Czworonogowi należy się popołudniu długi spacer, podczas którego będzie mógł nie tylko załatwić swoje potrzeby, lecz także pobiegać, pobawić się, powęszyć.

Pies powinien wyjść z domu również po przebudzeniu się i przed snem. Warto zachować regularne godziny spacerów (również w weekendy).kolejka

  • Zwykle pies znaczy terytorium w stałych określonych miejscach. Warto sprawić, by nie miał do nich dostępu. Jeśli np. robi siusiu koło łóżka sypialni, trzeba zabronić mu wchodzenia do niej. Należy również wzmacniać swoją pozycję jako przewodnika stada, ucząc psa komend, nagradzając dobre zachowanie i ignorując niepożądane. Trzeba wytyczyć psu granice, których musi konsekwentnie przestrzegać. Weterynarz doradzi, czy sterylizacja jest dobrym rozwiązaniem.
  • Miejsca zaznaczone przez psa warto wyczyścić środkami dezynfekującymi i usuwającymi zapach. Nie nadają się do tego środki mocno pachnące i wybielacze. Gdy coś pachnie nie po psiemu, czworonóg na pewno sprawi, by nabrało odpowiedniego aromatu.
  • Jeśli złapie się psa na gorącym uczynku lub zaobserwuje się, że zwierzę właśnie sposobi się do zostawienia po sobie „niespodzianki”, trzeba koniecznie przerwać złe zachowanie. Można mową ciała odsunąć psa od miejsca zdarzenia (idź stanowczo w kierunku psa). Można wydać komendę, na którą pies reaguje, lub w inny sposób odwrócić jego uwagę, np. rzucając w jego kierunku (ale nie w psa!) dyski treningowe albo brzęczący przedmiot.
  • Gdy pies popuszcza mocz w trakcie nadmiernej ekscytacji staraj się do niej nie dopuszczać. Ignoruj zbyt żywiołowe zachowanie (podskakiwanie, lizanie, szczekanie). Poświęcaj psu uwagę dopiero wtedy, kiedy się uspokoi. Gdy wracasz do domu, nie witaj się z nim w progu. Poczekaj, aż emocje czworonoga ostygną.
  • Jeśli pies popuszcza kropelki moczu, chcąc okazać uległość (zwykle kładzie się również na grzbiecie i podkula ogon), trzeba wzmocnić jego pozycję w stadzie. Ignoruj go, gdy jest nadmiernie uległy. Możesz uklęknąć przy nim i pozwolić, by położył na twoich ramionach swoje łapy. Można również pozwolić mu iść przodem na spacerze. Daj mu kilka przywilejów, by poczuł się pewniejszy siebie.

Mowa ciała psów

Tekst pochodzi z książki  Jima Evansa „Co jeśli mój pies” wydanej w 2009 przez Wydawnictwo RM.

Emocje i zamiary psa można odczytać z jego postawy, ułożenia uszu, sposobu, w jaki trzyma ogon, oraz wyrazu pyska. Warto bacznie przyglądać się psu już od jego wieku szczenięcego. Dzięki temu będziesz w stanie zrozumieć, co twój pies ma ci do „powiedzenia”. Kilka spośród najważniejszych psich sygnałów zostało przedstawionych w tabeli poniżej.

JAK ROZUMIEĆ JĘZYK CIAŁA PSA
Znak/ Postawa Znaczenie
Uszy: Sterczące/wyprostowane i skierowane ku przodowi Pies jest czujny i uważnie słucha – „Ciekaw jestem, czego sobie życzysz.”
Odchylone do tyłu Uległość, przyjemność lub gotowość do ataku –„Miej się na baczności!”
Opuszczone lub przyciśnięte do głowy Strach – „Przepraszam, nie karz mnie!”
Oczy: Zwężone i na wpół przymknięte Przyjemność lub uległość – „Możesz się zbliżyć!”
Szeroko otwarte wpatrujące się w ciebie Groźba – „Ja tu jestem szefem, nie rzucaj mi wyzwania!”
Łagodne spojrzenie skierowane w bok Akceptacja – „Podobasz mi się!”
Pysk: Jednostronny uśmiech Przyjazne powitanie – „Możesz podejść bliżej!”
Obydwie wargi odciągnięte, odsłaniające zęby Wstęp do agresji – „Lepiej uważaj!”
Głowa opuszczona, pies nie szczeka „Jestem gotów do ataku – podchodzisz na własną odpowiedzialność”.
Postawa: Pies stoi na palcach z piersią wysuniętą do przodu. Sierść na karku i grzbiecie zjeżona. Agresja – „Ja nie żartuję!”
Agresywna postawa, pies szczeka, otwarty pysk „Nie mam co do ciebie pewności. Raczej się ciebie obawiam i myślę o ucieczce – najlepiej zostaw mnie w spokoju!”
Pies leży na grzbiecie, może popuszczać kropelki moczu „Poddaję się – proszę nie rób mi krzywdy!”
Ogon: Uniesiony pod kątem 45 lub więcej stopni do grzbietu. „Jestem czujny i zainteresowany”
Opuszczony poniżej pośladków „Jestem dość zdenerwowany i boję się”
Szeroko wymachuje „Jestem szczęśliwy i bardzo się cieszę”

Pies ściga rowerzystów

rowerzyściSpacerujesz z psem po parku, gdy nagle obok przejeżdża rowerzysta. Twój spokojny dotąd pupil szaleje, rzuca się, ujada, wyrywa się. Co zrobić, by przestał tak reagować na miłośników dwóch kółek?

  • Postaraj się oswoić psa z rowerem. Pokaż mu stojący rower, daj mu go powąchać. Gdy twój pupil będzie spokojny, daj mu w nagrodę smakołyk.
  • Ćwiczenie powtórz, ale tym razem usiądź na rowerze lub poproś kogoś, by to zrobił. Jeśli pies jest spokojny, daj mu smakołyk, nie schodząc z roweru. Jeśli zachowuje się źle, zsiądź, wydaj mu komendę „siad”, poczekaj, aż się uspokoi, i ponownie usiądź. Nagradzaj dobre zachowanie. Powtarzaj ćwiczenie do momentu, kiedy pies przestanie źle reagować na rower.
  •  To ćwiczenie wykonuj z psem tylko wtedy, kiedy dobrze opanuje poprzednie. Będziesz potrzebować pomocy bliskiej osoby. Jedna osoba trzyma psa na smyczy i wydaje mu polecenie siad. Druga jeździ powoli w kółko na rowerze. Kiedy tylko pies zaczyna źle reagować na rower, rowerzysta powinien spokojnie zbliżyć się do niego i dać mu się powąchać. Gdy pies jest szczególnie agresywny, rowerzysta może go zaskoczyć, rzucając w jego kierunku dyski treningowe lub inny przedmiot wydający charakterystyczny dźwięk (z tym jednak ostrożnie, by nie zrobić psu krzywdy!). Odwróci on uwagę psa. Rowerzysta może także zastosować inną karę: użyć spryskiwacza do kwiatków. Wystarczą dwa małe strumienie wody wycelowane w psa, by ten pojął, że zabawa wcale nie jest przyjemna. Jeśli twój pupil zachowuje się dobrze, daj mu smakołyk. Dzięki temu skojarzy rowerzystę z przysmakami.